Et

• Etin çiği et getirir, ekmeğin çiği dert getirir.
• Et kanlı gerek, yiğit canlı.
• Et kokarsa tuzlanır; ya tuz kokarsa ne yapılır?
• Etle deri, yemekle diri.
• Etle tırnak arasına girilmez.
• Et ne kadar arık olsa ekmek üstünde yaraşır.
• Et ola, it ola.
• Et tırnaktan ayrılmaz.
• Her kuşun eti yenmez.
• İnsan eti ağırdır.
• İnsanın eti yenmez, derisi giyilmez; tatlı dilinden başka nesi var?
• Kırk gün taban eti, bir gün av eti.
• Kurban etiyle köpek tavlanmaz.
• Kuş var eti yenir, kuş var et yedirilir.
• Şahin küçük, et yer; deve büyük, ot yer.
• Ucuz etin yahnisi tatsız olur.
• Etin çarasını fakir yer.
• Ye eti, iç suyu, ağzın bala dönsün; ye balı, iç suyu, ağzın yala dönsün.
• Ye balı içme suyu, ko yanarsa yansın; ye eti iç suyu, ko sönerse sönsün.
• Cılfın eti yengel olur.
• Cingillinin eti az olur.
• Çelpin eti tatlı olur.
• Uyku uyku getirir, uyku et bitirir.
• Etin ökçesi lezzetsizdir.
• Siyginin eti yenmez.
• Aça arpa ekmeği etten lezzetli gelir.
• Adamın eti yenmez, derisi giyilmez; arada dönen hatır var.
• Adamın eti yenmez, derisi giyilmez; tatlı dilinden başka nesi var.
• Adı yalandan kasap olanın, evi et görmez.
• Ak ayranı ite dökerler, karabiberi ete dökerler.
• Ala keçinin gününde, keklik eti haramdır.
• Arık etten semiz tirit olmaz.
• Arpa atın tüyüne, mısır atın etine, bakla atın bitine derman olur.
• Arsız adama söz neylesin, kokmuş ete buz (tuz) neylesin?
• Arsıza söz, kokmuş ete tuz kar etmez.
• Arslana ot atar, ata et.
• At et ile, adam don ile.
• At, et yemez.
• Ata et, ite ot dökülmez.
• Ata ot, ite et.
• Atın önüne et, itin önüne ot konmaz.
• Avcı etini, av köpeği (it) yemez.
• Ay'ı gördünse bayram et.
• Baldırımın etini yerim, kasaba minnet etmem.
• Belik oba ete doyar, belik koyun ota doyar.
• Birini gör de fikir et, birini gör de şükür et.
• Bol ekmek harmanda, bol et kurbanda.
• Borca alınmış et, kemikli olur.
• Borç bine çıkanda, borçlu keklik eti yer.
• Çarşıdaki ete soğan doğranmaz.
• Çelebi değiliz ya bugün de keçi eti yemeyiz.
• Çiğ et, çirkin görünür.
• Çiğ hamur ye, dert olsun; çiğ et ye, et olsun.
• Çorbayı iç, bağı dolan; eti ye, dağı dolan.
• Çömlekte et kurtuldu, çındır başını kaldırdı.
• Çürüksüz koz, kemiksiz et olmaz.
• Darıl da, kar et.
• Delide et, koyakta ot.
• Deve büük, ot yer; şahin küçük, et er. yy Görünüşte büyük olmakla güçlü olunmaz.
• Deveyi bağla da, yine tevekkül et.
• Dil ki var ettendir; nereye döndürsen döner.
• Diş eti karın doyurmaz.
• Düşün deli gönül düşün, et mi alınır kışın?
• Ekin ekersen herk et, değirmene gidersen er git.
• Ekmeğin yok ise, dilini buğday et.
• Ekmek paşa, et vezir; ondan kalanı ıvır zıvır.
• Erkek koyun eti, tillede yakışır.
• Eşeği tavlaya çekmişler, at oldum sanmış; şalgamı yemeğe koymuşlar, et oldum sanmış.
• Eşek eti, diri iken tatlıdır.
• Et alacak ayvaz, zembilinden bellidir.
• Et borca olur ama, ciğer borca olmaz.
• Et, ekmek üstünde yaraşır.
• Et giren yere (eve), dert girmez.
• Et görmeyen, ciğere bayılır.
• Et ile deri, yiyip içmekle diri.
• Et ile tırnak, ara yere giren kırnak.
• Et ile tırnak, ara yere giren kıymık.
• Et ile tırnak arasına giren, kokup çıkar.
• Et ile tırnak arasına girilmez.
• Et ile tırnak arasında giren kıymıktır.
• Et kanlı gerek, yiğit canlı gerek.
• Et kanlı, yiğit canlı.
• Et kemiksiz, üzüm çöpsüz olmaz.
• Et kokarsa tuz getir; tuz kokarsa ne getir?
• Et lokması, can sefası.
• Et ne kadar arık olsa da ekmeğin üstündedir.
• Et pişer azalır, kocanın çehresini saz alır.
• Et, sünüksüz olmaz.
• Et veresiye olur amma, ciğer veresiye olmaz.
• Et vezir, ekmek padişah.
• Et ye su iç, bal gibi; bal ye su iç, yal gibi.
• Et yerken, kemiğe göz dikme.
• Et yersen hayatın farımaz, çalgı dinlersen aşkın farımaz, kitap okursan dinin farımaz.
• Et yiyen kuş başka, eti yenilen kuş başka.
• Et yiyen kuş, gagasından belli olur.
• Et yiyenin, eti yenmez.
• Ete bakma, dona bakma; içindeki cana bak.
• Ete ekmek vezir, gerisi vızır yazır.
• Ete para vermez, köftenin büyüğüne yapışır.
• Eti koldan, kızı soydan al.
• Eti yenecek kuş belli olur.
• Etin çiği, et; hamurun çiği, dert yapar.
• Etin iyisi bacaktan, kızın iyisi ocaktan.
• Etin kanlısı, yiğidin canlısı.
• Etini yer, kemiğine göz diker.
• Etten evvel, çömleğe düşme.
• Güvenme erine, et teper derine.
• Her kaba etten köfte olmaz.
• Her kuşun eti yenmez, kuş var ki et yedirirler.
• Hizmet et benim için, himmet edeyim senin için.
• Ho! demeye hodak ister, kaynamaya sığır eti.
• İnsan eti dirilikte tatlıdır.
• İnsanoğlunun eti yenmez, gönü giyilmez; tatlı dilinden başka nesi var.
• İt de semiz ama, eti yenmez.
• İt, itin etini yemez.
• İt itin etini yer de kemiğini incitmez.
• İt, itin etini yer; kemiğini yabana atmaz.
• İt itin etini yer, sümüğünü atmaz.
• İt semiz olsa da eti yenmez.
• İtin bahsini et, değeneği koy yanına.
• İyilik et, iyilik bul.
• İyilik et komşuna, iyilik gelsin başına.
• Kapıyı küçük, kündünü büyük et.
• Kara kedi et çıkarır, kendi kendine dert çıkarır.
• Kardeş kardeşin etini yer, kemiğini bir araya koyar.
• Kargayla konuş, pislik; şahinle konuş, et ye.
• Karını kaynına, paranı koynuna emanet et.
• Kasaptaki ete soğan doğranmaz.
• Kaygısız yerde ot biter, kaygısız insanda et biter.
• Kaynamaya camuş eti dayanmaz.
• Kedi ete yetişemezse, bugün oruç dermiş.
• Kedi uzanamadığı ete pis der.
• Kemiksiz et istersen, ciğer al.
• Kemiksiz et isteyen, aç kalır.
• Kırka kadar et, kırktan sonra ot yemeli.
• Koçu kendinin et de, kuyruğunu öyle yokla.
• Kokmuş et, tuz istemez; kızarmaz yüz, söz istemez.
• Kokmuş ete sinek çok konar.
• Kokmuş ete tuz kar etmez, anlamayana söz kar etmez.
• Kokmuş etin sineği Bağdat'tan gelir.
• Kol eti kola gider, but eti buda.
• Kötek ete, söz kemiğe.

Bu kelimenin geçtiği 38 atasözü daha var.