Ana Sayfa

Tuz

Hecetuz
IPA/tuz/

İsim

Anlamı:

  1. 1.Yemeklere tat vermek ve korumak için kullanılan, beyaz, billursu madde: "Yemeğe yeterince tuz kattı."
  2. 2.Kimya: Bir asit ile bir bazın birleşmesinden oluşan bileşik: "Deneyde çeşitli tuzlar elde edildi."
  3. 3.Mecaz: Bir şeyin tadı, çekiciliği, anlamlı yanı: "Bu işin tuzu kaçtı."

Mutfak:

Mutfak Tarihi

  • Selçuklular:Erciş, Kağızman, Sivas, Tuz Gölü ve Bingöl tuzları kullanılırdı. [1]
  • Osmanlı sarayı:Sarayın en çok kullandığı çeşniydi; Eflak’tan getirilirdi. [2]

Osmanlı Yer Adı Olarak:

XVI. yüzyıl tahrir defterlerinde 2 yer kaydında geçer: 1 diğer, 1 köy. Bugünkü ülkeleri: Türkiye (2).

Kaynaktaki adıTürüBağlı olduğu yerBugünDefter
Tuz—Bursa, Hüdavendigar, Anadolu eyaletiBursa, TürkiyeTD 166/2
TuzköyEyyubili, Aksaray, Karaman eyaletiAksaray, TürkiyeTD 387/125, 135

Kayıtlar 1514–1556 arasındaki tahrir defterlerine dayanır (Anadolu ve Arap eyaletleri çoğunlukla 1530, Rumeli eyaleti 1514–1550). Günümüz il ve ülke karşılıkları yaklaşık eşleştirmedir. Kaynak: [3].

Örnekleri:

  • Günlük:Yemeğin tuzu tam olmuş.
  • Günlük:Tuzu az olan çorba tatsız kalır.
  • Sıradan:Tuzun suda çözünmesiyle oluşan karışım, elektriği ileten bir ortam hâline gelir; bu yüzden tuzlu su iyi bir iletkendir.
  • Yüksek Seviye:Yiyeceklerin tuzla saklanması, suyun çekilerek çoğu bozulma yapan canlının çoğalamamasına dayanır.
  • Yüksek Seviye:Aşırı tuz alımının tansiyonu yükseltmesi, kamu sağlığı düzenlemelerinde tuzun etiketlenmesini gündeme getirmiştir.

Kullanım Alanları:

Günlük DilKimya

Türk Lehçelerinde:

Tarihî Türkçe

Eski Türkçetuz

Çağdaş Lehçeler

Gagavuztuz
Azerbaycantuz
Türkmenduz
Kırım Tatartuz
Karaçay-Balkartuz
Kumuktuz
Özbektuz
Yeni Uygurtuz
Kazaktŭz
Kırgıztuz
Karakalpakduz
Nogaytuz
Tatartoz
Başkurttoẕ
Altaytus
Hakastus
Tuvadus
Yakuttus
Çuvaştəʷvar

Kutadgu Bilig'de (1069-70): tuz biçimi 18 beyitte geçer [4].

Kaynak: [5], [6]. Yazımlar sadeleştirilmiş Türkoloji transkripsiyonuyla verilmiştir. Azerbaycan karşılığı yazım benzerliğine göre eşleştirilmiştir.

Atasözlerinde:

  • Açık yaraya tuz ekilmez.
  • Aş tuz ile, tuz oran ile.
  • Balık kokarsa tuzlanır, ya tuz kokarsa ne yapılır?
  • Et kokarsa tuzlanır; ya tuz kokarsa ne yapılır?
  • Tatsız aşa tuz neylesin, akılsız başa söz neylesin.
  • Tuz ekmek hakkını bilmeyen kör olur.
  • Arsız adama söz neylesin, kokmuş ete buz (tuz) neylesin?
  • Arsıza söz, kokmuş ete tuz kar etmez.
47 atasözü daha
  • Aş, haranıyla, tuz kararıyla.
  • Aş tuz ile, tuz nispet ile.
  • Babamın öleceğini bilseydim, tuz ile değiştirirdim.
  • Çorbada tuzun olsun, y"emeğe yüzün olsun.
  • Dünya bu, ne tadından yenir, ne tuzundan.
  • Dünyanın tadı göz, aşın tadı tuz, evin tadı kız.
  • Dünyanın tadı tuz, o da ne ucuz.
  • Ekmeğin hakkı varsa, tuzu onu koymaya.
  • Ekmeğin hakkı varsa, tuzun hakkı ondan aşağı değildir.
  • Eşeğe söz, kokmuşa tuz hayretmez.
  • Et kokarsa tuz getir; tuz kokarsa ne getir?
  • Hanım der "yağ, tuz", beyin yüreği der "caz cuz".
  • Her taamın lezzeti tuzdan çıkar, tuz ekmek bilmeyen akıbet gözden çıkar.
  • İnsan inat için kırk batman tuz yer.
  • İnsan yükü, tuz yükü.
  • İnsan yükü, tuz yükünden ağırdır.
  • Kız babası, tuz babasıdır.
  • Kız yükü, tuz yükü.
  • Kokmuş et, tuz istemez; kızarmaz yüz, söz istemez.
  • Kokmuş ete tuz kar etmez, anlamayana söz kar etmez.
  • Kokmuşa tuz, yüzsüze söz neylesin?
  • Konya'nın tozu, Sille'nin kızı, Koçhisar'ın tuzu.
  • Körpe kuzu, evinin tuzu.
  • Kötüye söz, kokmuşa tuz.
  • Lezzetsiz çorbaya tuz kar etmez.
  • Sak yat, sayma; tuz ver, yayma.
  • Sokağın tozu, bakkalın tuzu.
  • Taamın lezzeti tuzundan, tuz ekmek hakkı bilmeyen akıbet, gözünden.
  • Tatsız çorbaya tuz, akılsız kafaya söz kar etmez.
  • Torbada tuzun, kahvede sözün olmalı.
  • Tuz da bordur amma, okkada ağırdır.
  • Tuz dediğin yağa yarar ama, bala yaramaz.
  • Tuz ekmek bilmeyen, itten kötüdür.
  • Tuz ekmek bilmezden, it yeğdir.
  • Tuz ekmek hakkı bilmeyen, iki gözden olur.
  • Tuz ekmek hakkı bilmeyen, itten kötüdür.
  • Tuz ekmek hakkını bilmeyen, akıbet gözden çıkar.
  • Tuz ekmek hakkını bilmeyen, akıbet kör olur.
  • Tuz ekmek hakkını bilmeyene sırrını söyleme.
  • Tuzdan leziz, sudan aziz bir şey olmaz (yok).
  • Tuzdan tuz suyu çıkar.
  • Van'ın tuzu, Tekirdağ'ın kızı.
  • Yaraya tuz ekilmez.
  • Yemeğe tuz, söze şeker komalı.
  • Yemeğin tadı tuz, dünyanın tadı göz.
  • Yoğurdu tuz, insanı söz öldürür.
  • Osmanlı Türkçesi:Tuz nimete lezzet verir. (Tuz nimete lezzet verir.)

Kaynak: [7], [8], [9]. Atasözleri kelimelerle otomatik olarak eşleştirilmiştir.

Kaynaklar:

  1. [1]Mehmet Oğuzhan İlban, Emin Güleç, Fatih Çolakoğlu, Şeyda Nur Karabıyık, “Türkistan’dan Günümüze Türk Mutfak Kültürünün Gelişimi”, Türk Dünyası Araştırmaları 127 (251), 2021, s. 269–288. (kaynak hakkında)
  2. [2]Yusuf Yiğit, “Osmanlı Mutfak Kültüründe Gastronomik Ürünler ve Kültürel Miras Üzerine Bir İnceleme”, Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi, 2025, Özel Sayı – Yemek, s. 342–361. DOI: 10.33692/avrasyad.1777350. (kaynak hakkında)
  3. [3]Osmanlı Yer Adları II: Anadolu, Karaman, Rum, Diyarbakır, Arab ve Zülkadriyye Eyaletleri (1530), T.C. Başbakanlık Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü, Ankara 2013. (kaynak hakkında)
  4. [4]Kutadgu Bilig, ör. beyit 464, 1191, 1328, 2112, 2318. Kaynak: Yûsuf Has Hâcib, Kutadgu Bilig, haz. Mustafa S. Kaçalin, T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Kütüphaneler ve Yayımlar Genel Müdürlüğü, Yayın No 3137, e-kitap. ISBN 978-975-17-3359-7 (kaynak hakkında)
  5. [5]Alexander Savelyev ve Martine Robbeets, “Bayesian phylolinguistics infers the internal structure and the time-depth of the Turkic language family”, Journal of Language Evolution 5/1 (2020). Veri seti: lexibank/savelyevturkic. (kaynak hakkında)
  6. [6]Azərbaycan Milli Elmlər Akademiyası Nəsimi adına Dilçilik İnstitutu, Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti, I–IV cild, Bakı: Şərq-Qərb, 2006. (kaynak hakkında)
  7. [7]Ömer Asım Aksoy, Atasözleri ve Deyimler Sözlüğü 1: Atasözleri Sözlüğü, İnkılap Kitabevi, İstanbul. (kaynak hakkında)
  8. [8]Nurettin Albayrak, Türkiye Türkçesinde Atasözleri, Kapı Yayınları, İstanbul 2009. (kaynak hakkında)
  9. [9]Bayram Ali Kaya, “Atasözleri ve Deyimlerin Dîvân Şiirinde Kullanımı ile Dîvânların Bu Söz Varlıklarımız Bakımından Önemi”, Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi 6 (2011), s. 11–54. (kaynak hakkında)