Ana Sayfa

Kabak

Heceka-bak
IPA/kaˈbak/

İsim

Anlamı:

  1. 1.Kabakgillerden, meyvesi sebze olarak yenen birçok bitkinin ortak adı: "Sakız kabağı, bal kabağı."
  2. 2.Bu bitkilerin meyvesi.
  3. 3.Mecaz: Saçı kazınmış (baş).
  4. 4.Mecaz: Tatsız, olgunlaşmamış.

Köken:

Türkçe kökenli

kap + küçültme eki

İncelenen biçim
kabak (Kıpçakça, Codex Cumanicus)

Köken görüşleri kesin hüküm değildir; kaynaktaki tartışmanın kısa özetidir. Kaynak: [1].

Mutfak:

Mutfak Tarihi

  • Osmanlı · XVII. yy:Eski tıp anlayışına göre tabiatı soğuk ve yaş; susuzluğu giderir, aşırı yendiğinde mideye zararlı. [2]
  • Osmanlı İstanbul’u · XVIII. yy:“kedû” adıyla geçer; narh listesinde geçen sebze (narh listeleri). [3]
  • Osmanlı · XIX. yy:İlk basılı Türkçe yemek kitabında 3 tarifle yer alır. [4]
  • Osmanlı (Afrika; Amerika; Orta Asya):Yemeği, reçeli ve dolması yapılan sebze; kabuğundan kap yapılırdı. [5]

Kabak Bastı(1. tarif)

Kaynak: [6]

Dayandığı eser: Mehmed Kâmil, Melceü’t-Tabbâhîn, 1844 (1260), Sebzeler ve Et Yemekleri faslı, s. 113 (Kut 2015 neşri).

Malzemeler

Yapılışı

  1. 1Yarım kıyye (640 g) kıvırcık eti küçürek doğrayıp tencereye koyun ve üstüne çıkınca su ile tuz ekleyin.
  2. 2Et kaynarken köpüğünü alın ve yumuşayıncaya kadar pişirin.
  3. 3Birkaç baş soğanı soyup tekerlek doğrayın ve sadeyağ içinde yarı kızarana kadar kavurun.
  4. 4Bir büyük asma kabağının üstünü kazıyıp doğrayın ve içini çıkarın.
  5. 5Tencereye bir kat et, bir kat kabak, soğan ve haşlanmış nohut koyarak kat kat dizin.
  6. 6Etin suyunu bir miktar tuz ile üzerine koyup kabaklar pişinceye kadar kaynatın.
  7. 7Yarım kıyye (640 g) koruğun suyunu sıkıp süzerek tencereye dökün ve biraz nane serpin.
  8. 8Bir taşım daha kaynatıp sahanlara paylaştırın; koruk bulunmazsa üç limonun suyu da yeter.

Et ile kabak kat kat dizilir; koruk suyu ekşilik verir. Ölçüler eserdeki gibidir; parantez içinde bugünkü karşılıkları verilmiştir (1 kıyye ≈ 1,28 kg, 1 dirhem ≈ 3,2 g). Fincan gibi bugünkü karşılığı kesin bilinmeyen ölçülerde tahmini değer yazılmıştır.

Nev‘-i dîğer (Kabak Bastı Çeşidi)(2. tarif)

Kaynak: [6]

Dayandığı eser: Mehmed Kâmil, Melceü’t-Tabbâhîn, 1844 (1260), Sebzeler ve Et Yemekleri faslı, s. 113 (Kut 2015 neşri).

Malzemeler

Yapılışı

  1. 1İki kıyye semiz kıvırcık etini kemiklerinden ayırıp ufak ufak doğrayın ve güzelce yıkayın.
  2. 2Bir kıyye (1,28 kg) soğanı ince doğrayıp tuz ve biber ile et parçalarına katıp iyice oğuşturun.
  3. 3Birkaç asma kabağı kazıyıp içini çıkardıktan sonra büyük tencerenin altına etin kemiklerini koyun.
  4. 4Üzerine kabak parçalarını önceki tarifte olduğu gibi kat kat dizip tencerenin katlarını tamamlayın.
  5. 5Üstüne çıkınca sıkılmış koruk suyunu ekleyip hafif kor üstünde aheste pişirin.
  6. 6Yumuşayınca yarım kıyye (640 g) sıkılmış taze üzüm suyunu ya da şekeri veya balı katın.
  7. 7Bir baş ezilmiş sarımsak ile bir iki tutam nane ekleyip bir iki taşım daha kaynatın.
  8. 8İndirip sahanlara koyun ve üzerine yine nane serperek yiyin.

Kemikler tencerenin dibine konur. Ölçüler eserdeki gibidir; parantez içinde bugünkü karşılıkları verilmiştir (1 kıyye ≈ 1,28 kg, 1 dirhem ≈ 3,2 g). Fincan gibi bugünkü karşılığı kesin bilinmeyen ölçülerde tahmini değer yazılmıştır.

Peynirli Kabak(3. tarif)

Kaynak: [6]

Dayandığı eser: Mehmed Kâmil, Melceü’t-Tabbâhîn, 1844 (1260), Sebzeler ve Et Yemekleri faslı, s. 120 (Kut 2015 neşri).

Malzemeler

Yapılışı

  1. 1Küçük sakız kabaklarını ince kazıyıp iki yanından bıçakla delin, ancak bıçak öbür yana geçmesin.
  2. 2Delinen yerlere maydanozlu ve dereotlu rendelenmiş taze peyniri sıkıştırın.
  3. 3Kabakları önce çalkanmış yumurtaya iyice bulan ki kaplansın.
  4. 4Kabakları tavada sadeyağ ile kızarttıktan sonra sahaya dizin.
  5. 5Üzerine çıkınca su koyup kor üstünde suyunu çekinceye kadar pişirin.

Sakız kabağı peynirle doldurulur. Ölçüler eserdeki gibidir; parantez içinde bugünkü karşılıkları verilmiştir (1 kıyye ≈ 1,28 kg, 1 dirhem ≈ 3,2 g). Fincan gibi bugünkü karşılığı kesin bilinmeyen ölçülerde tahmini değer yazılmıştır.

Kabak kavurması(4. tarif)

Kaynak: [7]

Malzemeler

Yapılışı

  1. 1Kabaklar kazındıktan sonra küçük karelere doğranır.
  2. 2İnce doğranmış soğan tencerede yağla kavrulur.
  3. 3Concasse domatesler eklenerek biraz daha kavrulur.
  4. 4Kabaklar eklenerek sadece yağı kalana kadar pişirilir.
  5. 5Karabiber atılarak karıştırılır ve ateşten alınır.
  6. 6Kabaklar biraz suyunu bırakınca 2 kaşık pirinç ya da bulgur eklenebilir.

Osmanlı Yer Adı Olarak:

XVI. yüzyıl tahrir defterlerinde 3 yer kaydında geçer: 1 köy, 1 mezraa, 1 diğer. Bugünkü ülkeleri: Türkiye (3).

Kaynaktaki adıTürüBağlı olduğu yerBugünDefter
KabakköyErgani, Diyarbakır eyaletiDiyarbakır, TürkiyeTD 998/108
KabakmezraaEskiil, Konya, Karaman eyaletiKonya, TürkiyeTD 387/236
Kabak—Viranşehir, Bolu, Anadolu eyaletiBolu / Düzce, TürkiyeTD 438/474

Kayıtlar 1514–1556 arasındaki tahrir defterlerine dayanır (Anadolu ve Arap eyaletleri çoğunlukla 1530, Rumeli eyaleti 1514–1550). Günümüz il ve ülke karşılıkları yaklaşık eşleştirmedir. Kaynak: [8].

Örnekleri:

  • Günlük:Akşama kabak yemeği pişirdim.
  • Günlük:Kabaktan mücver yaptık.
  • Sıradan:"Kabak çiçeği gibi açılmak" deyimi utangaçlığı bırakıp serbestleşmeyi anlatır.
  • Yüksek Seviye:Melceü't-Tabbâhîn'de etle asma kabağının kat kat dizilip koruk suyuyla pişirildiği "kabak bastı" tarifi verilir.
  • Yüksek Seviye:Kabak, Amerika kökenli türlerin yayılmasından önce Eski Dünya'da asma kabağı olarak bilinirdi.

Kullanım Alanları:

BotanikYemek

Türk Lehçelerinde:

Tarihî Türkçe

Dîvânu Lugâti't-Türk (11. yy.)qabaq
Kıpçakkabak
Osmanlıḳabaḳ

Çağdaş Lehçeler

Gagavuzkabak
Azerbaycanqabaq
Kırım Tatarkabak
Özbekkåvåk
Kazakaskabak, kädi
Kırgızkabak
Nogaykabak
Çuvaşxupax

Kaynak: [1], [9], [10], [11], [12]. Tarihî ve bazı çağdaş biçimler kaynaktaki transkripsiyonla verilmiştir. Azerbaycan karşılığı yazım benzerliğine göre eşleştirilmiştir.

Atasözlerinde:

  • Dertsiz bir kabak varmış, onun da başını kesip içini oymuşlar.
  • Şeytanla kabak ekenin kabak başına patlar.
  • Kabağı yiyen, gerdeğe girsin.
  • Ankara'da kabak var, babanın canına değsin.
  • Ayının dişini görmeyen, başını kabak sanır.
  • Buldun bir kabak, ye de zevkine bak.
  • Dertsiz bir tek kabak varmış, onun da başını oymuşlar.
  • Dün kabak oldu, bugün etrafa boyun uzatıyor.
16 atasözü daha
  • Erbap adam kebap yer, ahmak adam kabak yer.
  • Fare deliğe sığmamış, bir de kuyruğuna kabak bağlamış.
  • Fasulye kabak, başka yarenliğe bak.
  • Gül yanında kabak anılmaz.
  • Helva gibi kabak, elma gibi soğan.
  • Kabak gibi baş, on paraya tıraş.
  • Kabak yerini bulunca açılır.
  • Kabakta biberin var, her yerden haberin var.
  • Katran kabağının kokusu çıkmaz.
  • Kötü kabağın çekirdeği çok olur.
  • Mantara kabak bağlanmaz.
  • Sarığı pek kaba ama, altı kabak değilse.
  • Taş kabağa değse de vay kabağın başına, kabak taşa değse de vay kabağın başına.
  • Tefek dikmeyince, kabak büyümez.
  • Yola çıkanın işi, kabak keçinin yaşı bilinmez.
  • Zenginin sarı olduğuna bakma, içi kabak suyudur.

Kaynak: [13], [14], [15]. Atasözleri kelimelerle otomatik olarak eşleştirilmiştir.

Kaynaklar:

  1. [1]Yasin Karadeniz, “Codex Cumanicus'ta Bitki Adları”, Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 15 (1) (2017), s. 611–633. DOI: 10.18026/cbayarsos.298145 (kaynak hakkında)
  2. [2]Meyvelerin Hikmetleri Hakkında Risâle. Kaynak: Nuray Demir Öztürk, “Osmanlı Mutfak Kültürüne Dair Muhtasar Bir Risale”, Türk Kültürü İncelemeleri Dergisi 52, 2024, s. 381–408. DOI: 10.24058/tki.2024.521. (kaynak hakkında)
  3. [3]Arif Bilgin, “Osmanlı İstanbul'unda Yemek Kültürü”, Antik Çağ'dan XXI. Yüzyıla Büyük İstanbul Tarihi, Sağlık ve Yemek bölümü, s. 174–199. (kaynak hakkında)
  4. [4]Mehmed Kâmil, Melceü’t-Tabbâhîn (1844). Kaynak: Mehmed Kâmil, Melceü’t-Tabbâhîn (Aşçıların Sığınağı), İstanbul 1260/1844; haz. Günay Kut – Turgut Kut, Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı Yayınları 57, İstanbul 2015. (kaynak hakkında)
  5. [5]Priscilla Mary Işın, Osmanlı Mutfak Sözlüğü, Kitap Yayınevi, İstanbul 2010 (ISBN 978-605-105-031-7). (kaynak hakkında)
  6. [6]Mehmed Kâmil, Melceü’t-Tabbâhîn (Aşçıların Sığınağı), İstanbul 1260/1844; haz. Günay Kut – Turgut Kut, Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı Yayınları 57, İstanbul 2015. (kaynak hakkında)
  7. [7]T.C. Millî Eğitim Bakanlığı, Türk Mutfağına Özgü Sebze Yemekleri (Yiyecek İçecek Hizmetleri, Aşçılık; modül 811ORK052), Ankara 2011. (kaynak hakkında)
  8. [8]Osmanlı Yer Adları II: Anadolu, Karaman, Rum, Diyarbakır, Arab ve Zülkadriyye Eyaletleri (1530), T.C. Başbakanlık Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü, Ankara 2013. (kaynak hakkında)
  9. [9]Azərbaycan Milli Elmlər Akademiyası Nəsimi adına Dilçilik İnstitutu, Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti, I–IV cild, Bakı: Şərq-Qərb, 2006. (kaynak hakkında)
  10. [10]Kâşgarlı Mahmûd, Dîvânü Lugâti't-Türk, Kabalcı Yayınevi, İstanbul 2005 (çevriyazılı baskı). (kaynak hakkında)
  11. [11]G. A. Gaydarci, E. K. Koltsa, L. A. Pokrovskaya, B. P. Tukan, Gagauz Türkçesinin Sözlüğü, sorumlu red. N. A. Baskakov, çev. İsmail Kaynak, A. Mecit Doğru, Kültür Bakanlığı Yayınları, Ankara 1991. (kaynak hakkında)
  12. [12]Nuray Demir Öztürk, “Osmanlı Mutfak Kültürüne Dair Muhtasar Bir Risale”, Türk Kültürü İncelemeleri Dergisi 52, 2024, s. 381–408. DOI: 10.24058/tki.2024.521. (kaynak hakkında)
  13. [13]Ömer Asım Aksoy, Atasözleri ve Deyimler Sözlüğü 1: Atasözleri Sözlüğü, İnkılap Kitabevi, İstanbul. (kaynak hakkında)
  14. [14]Engin Çetin (ed.), Yapı, Anlam ve Kullanım Özellikleri Bakımından Türk Atasözleri, Paradigma Akademi Yayınları, Çanakkale 2024. (kaynak hakkında)
  15. [15]Nurettin Albayrak, Türkiye Türkçesinde Atasözleri, Kapı Yayınları, İstanbul 2009. (kaynak hakkında)